گدای خوشبختی

تا می‌شنود که: «آدم باید همیشه در زندگی خوشبخت باشد...»
حرف او را قطع می‌کند و می‌گوید:
«شده‌ایم چون گدایان خوشبختی!‌ هر چیز زندگیمان شده بر پایه اینکه خوشیم یا نه... اینکه اگر خوشحال نیستیم، غمگین شویم... اگر متنفریم خشم بورزیم... اما نیاموخته ایم که با تمام بالا و پایین ها زندگی کنیم... گدای شادی نباشیم. اگر شادی آمد در آغوشش کشیم و اگر نیست زندگی کنیم. حس کنیم و بیاموزیم حتی اگر شادی در آن نیست. ما مصرف کننده خوشبختی نیستیم، ما تولید کننده آنیم... آفریدن است که می‌تواند ما را خوشحال کند... 

برو شیر درنده باش ای دغل

مینداز خود را چو روباه شل ... »

Titan Arum

Titan Arum گیاهی ست که در جنگلهای بارانی سوماترا رشد می‌کند و هر سه سال یکبار گل می‌دهد. در ۷۵ سال گذشته تنها ۳۵ نقطه در امریکا موفق به رشد و مشاهده گل این گیاه شده اند. تنها مشکل گل این گیاه نادر و زیبا بوی بسیار بد آن است. اما همین بوی بد، حشراتی را به خود جذب می‌کند که برای گرده افشانی گیاه مهم اند. گل آن، یکی از بزرگترین گلهای دنیا شناخته شده است.

امسال گلخانه دانشگاه ایالتی اوهایو موفق شده است که این گیاه را رشد دهد و از این هفته آن را برای نمایش عموم آماده می‌کند. گل این گیاه فقط برای ۳ روز باز است. اگر که در محدوده ایالت اوهایو نیستید تا گل را ببینید یا اگر تحمل بوی بد گیاه را ندارید می‌توانید مراحل رشد گیاه را در این سایت بصورت زنده ببینید. 

اگر برنامه‌های David Attenborough را در BBC دنبال می‌کردید، می‌توانید این کلیپ یوتیوب او را در مورد این گیاه ببینید.

تمرین

این روزها اگر مشغول نوشتن چیزی باشم، یا در حال نوشتن و بازنویسی مقالات هستم و یا ایده‌ها و خلاصه کار روزانه‌ام را در وبلاگ دیگری که برای کارهایم درست کرده‌ام می‌نویسم. برای خودم بسیار جالب است که چگونه خود فرایند نوشتن، نه تنها به ثبت اندیشه‌هایم کمک می‌کند،‌ بلکه مهمتر از آن چگونه به همه آنها نظم می‌دهد. چند سال وبلاگ نویسی هم تمرین خوبی بود که بتوانم راحت و سریع بنویسم. تنها خواننده آن وبلاگ هم،‌ نویسنده آن است!